A Pedra Mais Preciosa, Que parecendo diamante bruto pella tosca, e groceyra inclinaçaõ com que se entranhaua na terra, em que se gerou; Polida com o buril da penitencia, Deu logo a conhecer os lusidos resplandores, que das influencias do sol, que a criou tinha participado. Dedicada À pia contemplaçaõ daquelles, que de seus importantes documentos souberem tirar motivos para o desengano, e insentivos para o arrependimento
Gardado en:
| Formato: | Manuscrito |
|---|---|
| Idioma: | Lingua castelá |
| Tags: |
Sen Etiquetas, Sexa o primeiro en etiquetar este rexistro!
|
Sexa o primeiro en deixar un comentario!